Bir espresso cezvesinin 40 yıllık kahrı vardır :)

Her şey , eski objelerin fotoğrafını çekmek istememle başladı... :)

Daha doğrusu sakin sakin fotoğraf çekmeyi özlemiştim,

şöyle fotojenik bir şeyler bulsam da tüm gün onun fotoğrafını çeksem diyordum.

...

İnanılmaz güzel fotoğraflar var bloglarda.

Emek harcanmış, çok güzel kurgulanmış,insanın içini açıyor, yeni fikirler veriyor..

Hele bazıları tüm günlerini ayırmış paylaştıkları o bir kaç kare fotoğraf için belli oluyor.

Ya da doğru ışığı yakalayabilmek için yapmışlar günlük programlarını.

Neyse uzatmayayım ben de bu hevesle söyle bir günümü ayarlayayımda

rahat rahat  fotoğraf çekeyim istedim.

(Bulut'un izin verdiğince tabii:))

Başlangıcı hem internette, hem de mağazalarda sıkça gördüğüm

alüminyum espresso cezvesi ile yapmak istedim.

İşte benim istememle, cezvenin piyasadan kaldırılması aynı döneme denk geliyor :)

Çünkü toplu iğne için bile "han" bulabildiğiniz eminönünde cezveyi bulmam epey bir zaman aldı !

Zaten ne aradığımı çoğu dükkan sahibine pek anlatamadım.

Anlatabildiklerim ise "çelik olanları var bizde, daha sağlıklı" dedi.

Artık içici değilim, sadece fotoğraflarını çekeceğim diyemediğimi tahmin edersiniz :)

Tam umudumu kaybetmiş kendime yeni bir obje ararken,

espresso cezvesini buldum.

Nasıl mutlu oldum anlatamam.

İlk fırsatta da aldım makinamı, objektiflerimi, cezvemi başladım keyifli keyifli oynamaya.

İlk olarak neler yapabilirim acaba diye ayırdım parçalarını.

 

Sonra da her bir parçayı evirdim, çevirdim bastım deklanşöre...

Aman ne keyifmiş anlatamam böyle sakin sakin fotoğraf çekmek !

Araba mı geçiyor, konu mu kaçıyor, insanlar mı bakıyor derdi yok.

İstediğin gibi çekiyorsun, bakıyorsun, beğenmiyorsan bir daha deniyorsun ...

Bu kadar kahve ile yakından ilişkili bir şeyle haşır neşir olupta

ilk kez canım kahve içmek istemedi.

Ben bir kaç obje üzerinde daha çalıştıktan ve cesaret topladıktan sonra

ilk fotoğrafta gördüğünüz tabakla da çekim yapmak istiyorum.

Tabağın kime ait olduğu ve hikayesi de başka yazının konusu olsun :)

Kahve kokulu güzel bir hafta dileğiyle...:)

....

I wanted to take old objects’s pictures and started  with Espresso Pot,  Bialetti

In other words, i missed so much to take pictures peacefully without any interruption.

…

There are so many beautiful pictures on many blogs which were taken after great works and have creative frames. These creative works make me so happy and give lots of idea to try new things.

…

It took quite time to find a aluminum bialetti . Since the bialetti is not commonly used in Turkey, many sellers did not know it. On the other side other sellers who know the bialetti advised to buy the newest  stainless steel bialetti which does not look photographic as the oldest bialetti.

Finally when i lost my hopes and decided to stop searching, i found my bialetti!

Firstly i separated the parts and looked for what could i do with them.

It’s really enjoyable to take picture in interior spaces where is no car, no crowd, no question J

After making more practice i will take the plate’s, you see first picture, pictures

The plate’s owner and it’s story will be other post’s subject J

Have a nice week !

Sesli Düşünceler II

Sesli düşünceler I 'de bahsetmiştim...neler çekmeyi seviyorum, nelere imreniyorum, neleri beğensem de deneyesim gelmiyor diye..

Fotoğraf çekerken sürekli bir arayış halindeyim ve  bu hali de çok seviyorum. Hergün pek çok fotoğraf sitesinden, bloglardan yüzlerce fotoğrafa bakıyorum. Yeni şeyler görmek, onları denemek, sonuçları ne olursa olsun, insana iyi geliyor,kendini, beğenilerini tanımış, "yapılacaklar listesine" yeni yeni maddeler eklemiş oluyor.

Mesela poz verilmiş, her şeyin kusursuz göründüğü kareleri ben pek sevmiyorum. Bu yüzden de şöyle albüme özenle yerleştirilecek, aile büyüklerine verilecek çok az fotoğrafımız var.

 Sonra çok sevimli hayvanları, mükemmel açmış çiçekleri, harika manzaraları da çekmek  pek aklıma gelmiyor.

Sanırım bunda konunun güzelliğinin bize fotoğraf çekmeyi unutturmasının da payı var. Hayran hayran  izleyip, geçip gidiyorum çoğu zaman.

Ama o, sevimli-güzel-mükemmel konulardaki bir terslik,bir farklılık olsun, nerede ,nasıl olursam olayım  fotoğraf makinamı elime mutlaka alıyorum ki, o hallerimi de mutlaka birinin çekmesi lazım. (Mesela artık tek elimle caddeye atlayıp yüzlerce motorun altında kalmasın diye Bulut'u, diğer elimle fotoğraf makinamı tutup, çantalarımızı çaldırmadan ve her hangi bir taşıtın altında kalmadan fotoğraf çekebiliyorum)

Bir de önyargıların fotoğrafını çekmeyi çok seviyorum.

Nedense spor ayakkabıyı gençte, eskileri yaşlıda, teknolojik yenilikleri kentsel mekanlarda görmek istiyor gözümüz. Neden yaşlı bir teyze converse 'pabuç' giymesin, budist bir rahip cep telefonuyla mesajlaşmasın ki ???

....

I mentioned before which subjects i love to take ..

Generally i pursuit of something new and love it very much. Everyday i visit lots of photography websites and blogs and see lots of photos. To look new photos, diffirent subjects and try them with my own camera make me really happy, regardless of my works results and  add new subjects to my “to do list”

For example i dont like photos which look perfect . Because of this we dont have lots of typical family photos for photo albums

And also it does not come to my mind to take wonderful landscapes, cute animals and perfect flowers photos. I think the beauty of the subject effaces to take photo...but when something happens wrong in this perfect frame , i capture it whereever i am and whatever i do.. ( at the same time someone should take my photo :)  )

My other interest is to take our preconception’s photos. We recall sneakers with youths , old things with elderly and new tecnological device with urban spaces. Why not the elderly woman wear  converse shoes, or Buddhist priest messaging with his mobile phone :)