Oğlumla anaokulunda ilk haftamızda bitti....
Bu hafta Bulut okulundayken yaptıklarımı bir düşündümde son derece verimliymişim :)
Planladığım gibi D&R'a gidip yeni çıkan kitaplara ve kırtasiye malzemelerine baktım . Eskiden nasıl da ağır ağır gezer yeni albümleri dinler, yeni çıkan kitapların arka kapaklarını okurdum dedim kendi kendime :)
Bir kadını rahatlatacak en iyi şey ayakkabı almaktır. Ben de biraz mağazalara , yeni modellere göz attım..
Bu giysiler tarzıma uygun mu bilmiyorum ama denemek istedim ...
Bu kadar alışveriş konseptinden sonra güzel bir kahve içtim gökyüzünü seyrettim.. ??
Başımı indirdiğimde ise gördüğüm ilk çocukta Bulut aklıma geldi ve apar topar onu almaya gittim..
Ben anaokuluna vardığımda Bulut arkadaşlarıyla yemeğini yiyordu...
O'nu orada bağımsız arkadaşlarıyla görünce Halil Cibran'ın Çocuklar adlı şiirini anımsadım..
"Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat'ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever. "
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat'ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever. "
İyi pazarlar...
