Showing posts with label mavi. Show all posts
Showing posts with label mavi. Show all posts

Friday, August 3, 2012

dördüncüyü arıyorum..



Geldiğimden beri gözüm bu evde
Henüz kapılarını açık hiç görmedim ama kapalı haline bile bayılıyorum.
En çok da evinin kapılarını rengarenk boyayabilen bu insanların neşesine, medeni cesaretine!




Bu evin biraz ötesinde de ise kapıları pencereleri masmavi olan başka bir  ev  daha var.
Son derece sade ama kapıların pencerelerin mavisi insanın içini açıyor.
Bu iki evin önlerinden hep araba ile geçtiğimden aralarındaki mesafe iyice kısalıyor ve
ben onları peş peşe görüyorum.
Bitişik düzen sıralanmış evlerin gri duvarları arasındaki bu renklilik beni çok mutlu ediyor.
Sanki bu iki aile bitmeyen bir kutlama hazırlığı içindeler.




En sonunda arabadan inip onların fotoğraflarını çekebildim geçenlerde.
Eğer çekemeden dönersem  İstanbul'a çok üzüleceğim biliyorum.
Eve gelip çektiklerime, renklere bakarken bir den aklıma aşağıdaki araba geldi.
Onu da çünkü sarı rengi için çekmiştim.
Sonra onları yanyana getirdim ve aralarındaki uyumu çok sevdim.
Bence bu araba bu evsahiplerinin olmalı :)





Ama bir süre sonra  fotoğraflarda bir eksiklik  varmış gibi geldi.
eksik olan "yeşil" bence
bu kapıların, arabanın yanına  yeşil bir "şeyler" bulmam lazım.
şimdi de yeşil arıyorum gittiğim yerlerde.
"Yeşil"i bulduğumda bu dörtlüyü bastırıp duvarıma asacağım,
kendime güzel bir kahve yapıp,
hem renklerin keyfini çıkarıp,hem de bu renkli insanları anacağım.

......

Keyif demişken de
herkese keyifli bir haftasonu diliyorum..

...

Since i came to Vietnam, i love this house , although i’ve never seen it’s doors open.
And i also love their owners who have a enough courage to paint their doors with these joyfull colours.
….
 There is another house with blue doors and blue windows beyond the first house.
Therefore I’ve always passed these houses by car, the distance between them shortened for me and i’ve seen them as they were in succession
To see these colourfull houses between the gray walls makes me really happy
As if the families who live in these houses preparing for celebrations which never end.
….
At last i could take their photografs.
I would feel bad, ıf i went to Istanbul without taking any photos of these houses.
When i came home and looked my photos i remembered below car’s photo which i had taken for it’s colour
Then I brought them together and I loved the harmony between colors.
I think this yellow car’s owners should be these householders
…..
After a while it seemed there was something missing between these 3 photographs.
I think  the “green” is missing
And now i am looking for something green to complete my color series
When i find my “green”, i’ll print out them , hang on my wall ,
then make a coffee ,
enjoy these colors and remember these joyfull peoples
......
Have a pleasant weekend ..


Monday, May 16, 2011

Rüstem Paşa Camii

Bir saatlik kültür turlarımızın rehberi sanat tarihçi arkadaşımız Zeynep 
bu hafta da Rüstem Paşa Camii'ndeyiz dedi..

"Görmek" ile  "Bakmak" arasındaki fark gibi 
her gün önünden geçip gitmişiz  Rüstem Paşa Camii'nin..

Kanuni Sultan Süleymanın Sadrazamlarından ve Mihrimah Sultan'ın kocası olan Rüstem Paşa için
Mimar Sinan'ın  yaptığı cami Halil Efendi Mescidinin yerine yapılmış. Mescidin yeri çukurda kaldığından alta dükkanlar yaparak Mimar Sinan Caminin avlusunu yükseltmiş..

Avluya dar merdivenlerle çıktık ve başladık Zeynep'in anlattıklarını dinlemeye..
O anlattıkça önünden geçip gittiğimiz mekan belirginleşmeye başladı..



 İçine girdiğimizde ise gözlerimizi  müthiş bir MAVİ aldı..

Osmanlı  çini sanatının en güzel örneklerini Rüstem Paşa Camii'nde görmek mümkün.


Bunlardan sadece iki örnek..Yolu Tahtakale'ye düşen herkesin bu mavi'leri görmesini tavsiye ederim..


 Ve Zeynep'e de bu keyifli bir saat için tekrar teşekkür ederim... 
Sahi haftaya nereye gidiyorduk Zeynep.. ??


Tuesday, November 16, 2010

TAVUSKUŞU ( Peacock )


Seramikle tanıştıktan kısa süre sonra izlediğim bir sergide sırların uçsuz bucaksız dünyasını keşfettim.
Yalın bir formun sırla son derece ihtişamlı bir hal alması çok şaşırtıcıydı.

İlk fırsatta rengiyle öne çıkan bir şeyler yapmam gerekiyordu.
Düşünme-araştırma sürecinden sonra Tavuskuşu duvar panosu yapmaya karar verdim.
Bu çalışma da bana Sır'ın sırrını, son sözü kendisinin söylediğini öğretti.

Tavuskuşunun yapım aşamaları tek kelimeyle harikaydı. Öğrendiklerimi uyguluyordum, doku denemelerine başlıyordum. Ve yaptıklarım çok içime siniyordu.  Biskivü pişiriminden sonra ise ellerim onu sırlamak için sabırsızlanıyordu.


Tavuskuşumu  büyük bir keyifle sırladım ve yeni yapacağım işi düşünmeye başladım. Sonuçta sadece fırından çıkmasını beklemek kalmıştı.

Fırından çıkan tavuskuşunu ilk gördüğümde hissettiklerimi ise herhalde hiç unutamıyacağım.
Benim göz alıcı kibirli kuşum 100 derecede yıkanmış narin bir kumaş gibi çıkmıştı fırından !

Hemen atölyedeki şüpheli olabilecek kişileri düşünmeye başladım. Sonuçta biri fırına girip tavuskuşumun renklerini , huyunu suyunu değiştirmiş olmalıydı.


Durumu kabullenip, sırların ve fırının önünde eğilmem biraz zaman aldı. Sonrasında da sır denemelerine başladım.

Sayısını yazamıyacağım hayal kırıklıklarımdan sonra ise Tavuşkuşum tüylerini bir yelpaze gibi açtı, renkleri canlandı, gözleri parladı ve şimdi Bodrum'da bir sanatseverin evinde mağrur bir şekilde duruyor.




İstanbul'dan selam olsun ona...