Bugün bir değişiklik yapıp yakından gördüklerimize biraz uzaktan bakalım dedik ve Süleymaniye Camii'ne gittik
bir huzur kapladı içimizi..
Bahçede ilerlerken kimileri yılların izlerini taşıyan basamaklarda İZ bırakma uğraşındaydı..
Kimileri ise Yer ile Gök arasında dinlenme telaşındaydı..
İçeri girdiğimizde ise dışardaki sadelik yerini iç mekanın ihtişamına bıraktı
Şaşkınlıkla karışık büyük bir saygıyla çevremizi incelemeye başladık..
Göz alıcı süslemeleri, kubbeleri,sutunları, ışık oyunlarını incelerken asıl ihtişamın insan bedeninde olduğunu ve bunu birşeyleri kaybetmeden fark etmek gerektiğini anladık..
Bu sınırlı zamanda pek çok duyguyu aynı anda yaşayarak büyük bir yoğunlukla günlük rutinlerimize geri döndük..
Not : Verdiği değerli bilgiler için Sanat Tarihçisi arkadaşımız Zeynep Kurtbil'e teşekkür ederim.
